Pyzia's wonderland

zdobywczyni wulkanow

2010-07-20T03:31:00.002+02:00

3 wulkany za mna.

Postanowilam nie przejmowac sie pogoda, nie zwarzac na deszcz i zabrac sie za dobywanie wulkanow.

Ostatnie 2 dni spedzilam nw wyspie Ometepe. Wyspa znajduje sie na najwiekszym jeziorze NIcaragui (jezioro nie ma jednej nazwy, zaczynajac od Cocibolca, przez Lago de Granada na Lago de Nicaragua konczac), tak czy siak jest wielkie. I wyspa rowniez jest niczego sobie. A na wyspie dwa wulkany.

Najpierw, razem z dwojka innych turystow oraz naszym przewodnikiem-- Naimem zabralismy sie za Concepcion. Wulkan ktory jest czynny, i z powodu ilosci wypuszczanych gazow oraz drobnych erupcji nie mozna dotrzec na sama gore. Startujac z 80 m n. p. m. dotarlismy na 1400!

Nastepnego dnia, z tym samym przewodnikiem, oraz powiekszona grupa eksploratorow zdobylimy wulkan Madera.
Wulkan dawno wygasly. Cale zbocza porosniete sa dzungla, a w dawnym kraterze obecnie znajduje sie... jezioro. Tak jest-- kapalam sie w kraterze wulkanu :) Podroz byla krotsza ale za to bardzo meczaca. Przez 7,5 godz wspinalismy sie a potem zsuwalismy sie po kamieniach, korzeniach, w blocie i pocie. Satysfakcja niezwykla :)

Polecam rowniez wszystkim najlepsze obuwie zdobywczyni wulkanow -- niezawodne czeszki! Okazuje sie ze w tych butach nic nie jest przypadkowe! Podeszwa niezwykle dobrze dopasowuje sie do podloza, dzieki czemu czlek zyskuje duza przyczepnosc. Pokrywa buta nie dosc ze oddycha, to zostala tak wyprofilowana zeby cale bloto z wulkanu osiadalo na bucie, nie brudzac stopy. Buty cud! :)) Nie wspominajac o wygodnej gumce, ktora zastapila wiecznie rozwiazujace sie sznurowadla...

Nica without photos

2010-07-20T03:20:00.002+02:00

Co nie znalazlo sie na zdjeciach?

Wczesne pobudki (zwykle 5:30-6 rano), codzienne wizyty w sklepie po kawe, cukier i mleko. Kladzenie sie spac razem z kurami.

Duzo czasu na czytanie, patrzenie, myslenie, podziwianie.

Olbrzymie stosy owocow na wszystkich straganach na targowisku. Tak. Targowiska to zdecydowanie moje ulubione miejsce. Owoce to moja ulubiona rzecz. Przebojem sa; mamones (odmiana liczi), pitaya (owoc kaktusa podobny do Opuncji ale totalnie rozowy), awokado, banany, maduros(dojrzale plantany).

Falbaniaste fartuszki ktore nosza wszystkie sprzedawczynie. Fartuchy maja na oko kilkanasicie albo kilkadziesiat falbaniastych falban. W falbanach ukryte sa kieszenie gdzie wygodnie mozna przez caly dzien wrzucac pieniadze.

Spacery po lesie, wsi, polu i dzungli. Nie powiem ze nie probowalam robic zdjec. Ale trudno to wszystko razem ujac... Atmosfera, odglosy, zapachy, upal, deszcz. Pochukujace malpy, poskrzypujace ptaki i ogluszajace cykady (cigarros).

Niezliczone partie yatzzi.

Niezliczone porcje ryzu z fasola, lub dla odmiany gallo pinto (fasoli z ryzem) serwowanych na kazdy posilek (ze sniadaniem wlacznie).

Prze prze prze pyszne koktajle na glownym placu w Masaya. Moj ulubiony -- awokado z mlekiem i ... coco (hmm... ale nie chodzi o kakao...)

Nica5

2010-07-15T04:04:00.003+02:00

Wczoraj odbyla sie dlugowyczekiwana impreza urodzinowa Cedrica. Synka Jael i Roberto. Z tej okazji zjedlismy gigantyczny tort, wyruszylismy na podboj lokalnego fast fooda gdzie Cedric wybiegal sie na kolorowych rurach (niektorzy znaja je z Hula-Kula...), rozbilismy kolejna pinata . Dla Cedrica wspolnymi silami stworzylismy wielkiego rozowego slonia, ktory kryl w sobie conajmniej tyle cukierow co jego poprzedniczki- pilki do nogi.

Po zjedzeniu tortu odbyla sie bitwa na lukier....
Przegralam w niej tragicznie... Ja i Jael...
A tutaj 2 dowody na to ze odwiedzilam Managua. Stolica Nicaragui slynie z tego ze nie ma w niej nic ciekawego, jest chaotycznie zbudowana, a wszystko co bylo piekne r0zpadlo sie podczas trzesienia ziemi w 1972 i nigdy nie zostalo odbudowane.
Ponizej zdjecie z jednego z niewielu ocalalych budynkow -- starej katedry. Zostala tylko skorupa budynku. Wyglada niesamowicie, na scianach pozostaly malowidla, jednak poza tym budynek jest pusty.
Roberto na tle muszli koncertowej. Nie moglismy podejsc blizej bo muszla jest wlasnie szykowana na obchody 31 rocznicy rewolucji, obchody w najblizsza niedziele...

fs

Nica 4

2010-07-15T03:50:00.004+02:00

Po meczu, po chodzeniu po linie nie moglo jeszcze zabraknac piniatas. Chlopaki z zawiazanymi oczami probowali kijem trafic w pilki nozne zrobione z papier machee kryjace w sobie garscie cukierow.

Zabawa byla super. w koncu wszyscy wyladowalismy na kolanach tloczac sie i przepychajac za kolejnymi porcjami cukeriow wylatujacych z rozwalonych pilek.

Tutaj nalezy dodac ze te piniatas byly przygotowane wlasnorecznie przez nas. Tim Helen Jael Ja oraz chlopaki z sasiedztwa szykowalismy je przez ostatni tydzien.

A teraz zupelna zmiana miejsca. Poprzedni Weekend. Granada.
Oddalona od Masaya o godzine drogi. Wyskoczylysmy tam z Helen aby zdobyc wulkan Mombacho, ale... padalo... a wszyscy odradzaja Mombacho w deszcz bo tam wchodzi sie po to aby obejrzec cudowna przyrode ktora zarosla nieczynny juz krater....
Za to polazilysmy po miescie, spokojnych uliczkach, obejrzalysmy roznokolorowe koscioly i katedry oraz wspielysmy sie na dzwonnice-wieze widokowa gdzie rozegralysmy pare partyjek w kosci.

Widok na Granade z dzwonnicy.

Znowu przenosimy sie w czasie i przestrzeni.
W poniedzialek albo wtorek wybralam sie na caly dzien na wybrzeze Pacyfickie. Do Casares. Malutkiej miesciny rybackiej.
Widoki byly absolutnie niesamowite. Po jednej stronie skaly po ktorych lazi sie nad falami oraz klif na ktory mozna sie wspiac po wiecej widokow. Po drugiej stronie plaska piaszczysta plaza. A z przodu spienine fale.
Casares jest malutka miescinka rybacka. Dwa razy dziennie rybacy wyruszaja na polow, wtedy cale miasteczko ozywa. Duzi i mali wskakuja do lodek, a kobiety otwieraja stragany. Jedni wypychaja lodzie po plazy na moze, inni wlasnie wracaja z kublami pelnymi zlowionych ryb.
Casares od morza.

Nica3

2010-07-15T03:28:00.004+02:00

Co pyzie lubia najbardziej?
oczywiscie troche sie pomeczyc. Przed przeprowadzka od Roberta i Jael z Masaya, do Alfredo do San Marcos trzeba bylo przyszykowac grunt. Tym razem doslownym sensie. Przez pol dnia pracowalismy robiac wylewke betonowa pod nasza podloge.
Bylo super. Wieczorem, umeczeni przywleklismy sie spowrotem do Masaya.
Na zdjeciu Alfredo (z lewej) i Tim (z prawej) podczas pierwszego etapu mieszania.

Kolejna wycieczka. Kolejny deszcz.
Tym razem Lago de Apoyo. W przeciwienstwie do Lago de Masaya, jest czyste i mozna w nim plywac. Lago de Apoyo zebralo sie w dziurze po starym, starutkim wulkanie. Dziura po nim jest gleeeeboka. Smiesznie sie w czyms takim plywa. Oczywiscie deszcz nie przeszkodzil nam w kapieli.
Droga nad jezioro tez byla godna uwagi. Las przez ktory szlismy byl po prostu niewiarygodnie piekny. Gigantyczne drzewa i rozmaite liscie, zbocza stromo spadajace w dol, liany zwieszajace sie z konarow drzew. Jak w bajce.
A na samym dole, nad brzegiem jeziora spotkalo nas stado malp baraszkujacych po galeziach drzew.

San Marcos. Na zdjeciu Jorge oraz Pulum (ma na imie inaczej ale nie moge zapamietac jak) podczas meczu w noge. San Marcos contra Masaya.
Mecz zorganizowali Alfredo i Roberto -- moj przyszly i moj byly gospodrz. Dzieciaki byly super zajarane wycieczka do San Marcos (45min jazdy autobusem) -- od 6 rano siedzieli gotowi na naszym ganku czekajac na gwizdek aby wyruszyc.

Wygrana druzyna po zakonczonym meczu....
Po meczu rozwiesilismy miedzy drzewami moja line do chodzenia po linie...
Chlopcy byli niesamowici. Bez rzadnych prob chodzili po lini 4-5 krokow. Byli tacy co nawet probowali biegac....

2010-07-15T03:03:00.003+02:00

Widok z pobliskiego malecon - tarasu widokowego z widokiem na wode i wulkan Masaya. Widok prze prze przecudowny, jak w raju, szkoda tylko ze niestety jezioro tak zanieczyszczone przez miasto ze zupelnie nie mozna sie kapac. Dookola Masayi biegna kanaly odprowadzajace scieki i nieszystosci z ulic zalewanych w trakcie pory deszczowej prosto do jeziora.

Wycieczka na Wulkan Masaya

tak wlasnie zakonczyla sie nasza wycieczka...
Helen i Jael pod wlasnorecznie wykonana peleryna przeciwdeszczowa. Peleryna, wygodna i dwuosobwa byla wynikiem frustracji z siedzenia i czekania na koniec deszczu. Najpierw przez godzine siedzenia i czekania pod daszkiem na szczycie wulkanu na koniec burzy, a nastepnie przez 40 min = kilka partyjek w kosci= czekania u wylotu parku na koniec deszczu.

Tak wygladala paszcza wulkanu, tuz przed tym jak zaczelo padac. Bylo gites.

W trakcie 1,5 godzinnej wspinaczki w upale na wulkan. Jael podczas chwili przerwy. Obserwatorzy zauwaza czego nie zauwazylysmy my- zmeczone upalem- ze za nami zbieraly sie juz chmury z chlodzacym deszczem...

Widok w Masaya na ulice przy ktorej pomieszkuje. Nie wiem czy widac ale widok jest piekny. Ulica-- droga- ginie w gaszczu zieleni. Drzewko po lewej jest drzewkiem przed moimi drzwiami.

Nicaragua

2010-07-15T03:01:00.002+02:00

Starym sposobem w trakcie podrozy postanowilam sie przerzucic na system blogowy. Latwiejsze to niz stale wpisywanie niekonczacych sie adresow e-mail nie mowiac juz o probie przesylania mailem zdjec z bierzacych wydarzen :)

Nicaragua July 2010

2010-07-11T18:12:00.001+02:00

Kilka fottt z Nicaragui

To już jest koniec...

2008-10-13T16:43:00.002+02:00

KONIEC RAMADANU

Tak tak. Ramadan tez sie juz skoczyl. Jak to? Niezauwazyliscie?!
Nie wiem jak gdzie indzije – u np. Mill- ale tutaj koniec Ramadanu obchodzi sie chucznie - poprzez swieto Korite. Kilka faktow na temat Korite:

Co sie robi w korite? „kotire jest super - kazdy kupuje kurczaka, albo barana. kazdy kupuje nowe ubranie. jest super.” (prawie cytat z wielu rozmow z senegalczykami).
Brzmialo to srednio super.... kurczaki.... barany.... nowe stroje i fryzury....
Mieli racje. Rzeczywiscie KAZDY zamawia sobie u krawca nowe boo-boo (stroj). Bardzo piekne. krawcy przez ostatni miesiac przed korite pracuja pelna para. O 3,4 rano zaklady karwieckie sa otwarte bo krawcy staraja sie wyrobic z zamowieniami.

Kiedy jest korite? tego nikt nie wie do ostatniej chwili!! Niektorzy sluchaja sie w tym wzgledzie Mekki, jednak wiekszosc ufa komisji zlozonej z senegalskich Marabu. Ta oto komisja gdy mija 28 dzien postu zaczyna wygladac księżyca (jest to okres nowiu). Gdy komisja uzna ze widziala księżyc koniec ramadanu zostaje ogłoszony oficjalnie a ludzie rzucaja się żeby szykowac na następy dzien Korite. Jak rami rozumiecie ta informacja ukazuje się wieczorem. W tym roku ogłoszono ja około 22. O 22 cala dzielnica zatętniła zyciem. Targ zostal ponownie otwarty. Kobiety spieszyly się żeby kupic groch, cebule i barana na tradycyjne danie na Korite.

Czy wszystkie ubrania sa gotowe na korite? Oczywiście nie. Dlatego tez dzien po korite jest ‘dogrywka”. Calkiem sporo osob korite zastaje bez nowych ubran, te osoby wkładają nowe stroje dzien pozniej – kiedy krawcy skoncza zamowienie.

Nocne krojenie cebuli na świąteczne śniadanie

Tworzenie fryzur

Tworzenie fryzur c.d.

Duuużo jedliśmy....

No i wreszcie wystrojone dziewczyny

KONIEC SEZONU DESZCZY

Tak tak. Deszcze się skończyły. Ich koniec uświadomił mi jak wiele zapomniałam. Zapomniałam jak bardzo trudny do wytrzymania jest upal przez tydzień bez chwili wytchnienia. Przypomniałam sobie jak nieprzyjemnie jest być mokra od potu w porównaniu z mokra od deszczu.

Przypomniałam sobie ze CALY Yarakh jest zolty jeśli przez dwa dni nie pada. Kurz jest wszedzie i na wszystkim. Gdy stoi się na poboczu drogi nie widac dalej niż na 200 m bo dalej wszystko jest zasłonięte przez pyl. Pyl dusi i zatyka. Ech.

Przypomniałam sobie jak trudno jest pracowac jak nie ma pradu. Nie wiem z czym to jest związane jednak podczas sezonu deszczy było znacznie mniej awarii proadu. Odwrotnie niż u nas.

KONIEC SEZONU MANGO

Tego byscie się nie spodziewali no nie? Ja tez nie! Tym badziej ze mowa o nim była od 3 tyg i mango niezmiennie były na straganach. Ale ostatnio zupełnie nieoczekiwanie w ciagu 2 dni wszystkie mango zniknęły! Bardzo wszystkich wiec przepraszam za ta niedogodnosc i za brak mango w bagażu!

KONIEC STAZU!!!!

Oficjalny. Nasz raport nad ktorym pracowalysmy 3 miesiace zostal wczoraj wydrukowany i zbindowany. A przy okazji droba opowiastka jak to wyglada praca w Senegalu. Wczoraj drukowalismy caly dzien.
Rano przyszliśmy gotowi do drukowania, ale pradu już nie bylo. Nie było go w calej dzielnicy wiec nie mozna bylo pojsc nigdzie indziej zeby wydrukowac. Prad zjawil sie okolo 16:30. Wtedy rozpoczela sie walka z komputerem albo raczej z wirusem o przewrotnym imieniu "Raila Odinga". Wirus zjadal myszke oraz usuwal pliki z klucza USB. Walka wymagala ode mnie 2 kursow miedzy domem Diola (drukarka) a biurem (moim komputerem). Na koniec zwyciezylismy i raport zostal wydrukowany. Nastepnie odbylismy wycieczke (okolo 2km) do punktu bindowania. Zbindowalismy po czym zwrocilismy sie sppowrotem w strone Yarakh. Do domu dotarlam akurat na kolacje - godz. 19:30.
co robilam caly dzien??? drukowalam...
Na zdjeciu: raport, pan ktory go zbindowal oraz Babacar moj ziom z Kaddu Yaraax.

No dobbbraaa troche zdjec...

2008-10-09T15:28:00.003+02:00

No dobra.... koniec sie zbliza wielkimi krokami, duzo czasu minelo od ostatnich zdjec... trzeba to troche nadrobic. Z gory przepraszam za chaos i nieprzemyslanosc wyboru - idziemy na spontan - ja i moje rozmaite tozsamosci.

Pare zdjec mojej dzielnicy....

Oczekiwanie na ndogu (prosze cofnac sie do poprzedniego posta). O 19:30 koniec ramadanu - ludzie na ulicy czekaja odliczajac minuty.

Widok z lotu ptaka - albo nawet lepszy bo z dachu domu Anais. Ja mieszkam w parterowcu ale Anais mieszkala w "palacu" - domu dwupietrowym, z niego byl cudowny widok na wschody i zachody slonca. Jak widac rowniez na dzielnice w ciagu dnia.

Nodu pelna para. W miskach i kalebasach znajduje sie wybor rozmaitych dodatkow do bagietki ktore mozna tutaj dostac na sniadanie, a w okresie ramadanu na ndogu.

Od tygodnia Kaddu Yaraax zamieszkalo w Parku Hann. Do parku przeniosla sie rowniez butla gazowa, imbryczek i szklaneczki do herbaty. Tego nigdy nie moze nam zabraknac. Przy herbacie powstawala nowa sztuka teatru forum ktora dzisiaj bedzie nasza trupa teatralna prezentowac na Ile de Gore. (jeszcze nie jest do konca ustalone czy jestem czy tez nie jestem czlonkiem trupy, moze sie okazac ze rowniez wystapie - po francusku, polsku czy w wolof - to tez jeszcze niewiadoma)

Francuska grupa teatru forum ARA ktora od tygodnia stacjonuje w Kaddu Yaraax przygotowujac sie do swojej wyprawy wszerz Afryki. Przywiezli szczudla, pilki, diabolo, poiki. dzieki temu odbylam pierwsza lekcje szczudlarstwa dla senegalczykow. Oto moj uczen podczas pierwszej lekcji.

Gdzie zes ty bywal czarny baranie?

2008-09-23T10:05:00.002+02:00

A no wlasnie! gdzie?
na tydzien zakrecil mi sie swiat.
Pojechalam do.... Szwecji. Razem z Jackiem pojechalismy tam z RC (czy wszyscy wiedza co to RC- wzajemne pomaganie? jak nie to dopytywac w mailach). Na Forum Spolecznym wystepowalismy w delegacji ´Razem Zakonczymy Rasizm´.
Bylo tam niesamowicie. Nie moglam sie na poczatku zdecydowac czy jechac tak daleko na tak krotko. Ale jestem bardzo zadowolona.
Pracowalismy pelna para. Od 7 rano kiedy spotykalismy sie na sniadanie polaczone z omowieniem dnia, potem lecielismy organizowac warsztaty, gadac z ludzmi, robic projekty publicznego sluchania, sprzedawac literature ....okolo 21 jedlismy kolacje podczas ktorej omawialismy dzien i do 12 pracowalismy nad rzeczami na dzien nastepny. Intensywnie i bardzo bardzo efektywnie!

Zakrecilo mi sie w glowie. Po wyjezdzie ze Szwecji mialam jeszcze dwie przesiadki i dwie noce w Europie. W Paryzu zobaczylam Kasiolka co bylo cudownym prezentem. Do pozna w nocy gadalysmy w mieszkaniu Krysi ktore przypomina mi moje paryskie wyprawy. Widzialam tez Kasi nowe mieszkanie. Bardzo piekne i bardzo malownicze.

Nastepna noc spedzilam w Madrycie. Dotarlam do dzielnicy Senegalskiej. Zjadlam thiebudien, pogadalam z Senegalczykami ktorzy pochodza z mojej dzielnicy - Yarakh. Odwiedzilam lekcje tanca afro ktore daja w domu kultury za rogiem. A za nastepnym rogiem spedzilam noc w bardzo przyjemnym hostelu. To wlasnie z niego w tej chwili pisze. :)

Co dalej? dzisiaj wsiadam w samolot do Dakaru. Juz nie moge doczekac sie zeby zjesc N´dogu i pobawic sie z Aram. to tez ostatnie dni ktore spedze z Anais bo ona wraca do Francji juz w piatek.

Denga Wor?

2008-09-23T09:49:00.002+02:00

Wor to Ramadan. Wlasciwie Kor to Ramadan, ale ramadanic to w Wolof Wor.
2 wrzesnia rozpoczal sie ramadan. W zwiazku z tym nauczylam sie paru nowych slow.

H´dy - sniadanie jedzone pomiedzy 5:20 a 5:45 rano. Tuz przed wschodem slonca z meczetu slychac pobudke oraz dokladne okreslenie godziny o ktorej wschodzi slonce i o ktorej zaczyna sie post. Fatou Diop (moja imienniczka i matka domu) przygotowuje kawe oraz puka do wszystkich drzwi po kolei zeby nikt nie przespal sniadania. Na ulicy robi sie tloczno - ludzie biegna do piekarni gdzie mozna kupic swierzutkie pieczywo, siadaja w okol stolikow na ulicy gdzie mozna kupic sniadanie.

N´dogu - sniadanie jedzone o godzinie 19:25 gdy zachodzi slonce i konczy sie post. Tak naprawde to codziennie godzina n´dogu sie zmienia bo zmienia sie godzina zachodu i wschodu slonca. Wywieszki z dokladnymi godzinami mozna znalezc na wielu drzwiach. Od godziny 18 na ulicach wszczyna sie zamieszanie. Wiele osob wystawia stoliki z szeroka oferta dodatkow sniadaniowych (moja ukochana akara rowniez jest dostepna). Mlode dziewczyny chodza po domach z tacami z ktorych sprzedaja soki instant, daktyle i inne slodycze. Kobiety szykuja kafe tuba. Dzieciaki biegaja po chleb. Mezczyzni szykuja daktyle (ktore tradycyjnie je sie jako pierwsze). wszystko wrze. Od 19:15 ludzie gromadza sie wokol telewizorow gdzie nadawane sa modlitwy i oglaszany jest koniec postu (nadawane prosto ze swietego miasta Touba). Ostatnie 10 min ludzie oczekuja w niecierpliwosci - w jednym reku daktyl, w drugim kubek z kawa. Odliczanie co do minuty. Oczekiwanie na pierwsza gwiazdke w Wigilie u nas w domu nie jest nawet namiastka tutejszego czekiwania.
Moze to wydawac sie smieszne - ale sama sprobowalam kilka dni poscic. I musze przyznac ze kurczowo trzymalam sie mojej kanapki przez ostatnie 10 min - zupelnie jak wszyscy inni dookola mnie.

Safna! - co oznacza ´trudne´. Poscic jest trudno! Sprawdzilam to na wlasnej skorze. Nic nie jesc i nic nie pic od wschodu do zachodu slonca. Rytm pracy i zycia Yarakh jest teraz wyzaczony przez godziny postu. W ciagu dnia ludzie poruszaja sie bardzo powoli zeby nie tracic energii. Najtrudniej bylo przez pierwsze 3 dni kiedy ludzie musza od nowa przyzwyczaic sie do rytmu postu. Wiekszoc ludzi wraca z pracy o 16-17 bo ostatnie dwie godziny sa najtrudniejsze. Najlepiej je przespac, przelezec albo znalezc inny sposob na zabicie czasu. Wilczy glod wzmaga tez irytacje. Zgodnie z zapowiedziami Diola na ulicy mozna zobaczyc ludzi klucacych sie zawziecie.
Za to wspolne jedzenie n´dogu jest strasznie przyjemne! wszyscy sie uspokajaja i jedza z wielkim zadowoleniem.
Pol godizny pozniej nastepuje kolacja - tradycyjny tiebudien. :) a potem wspolna herbata, czasem jakies inne specjaly. Do 12 ludzie siedza na ulicy i wspolnie napawaja sie godzinami kiedy mozna jesc.

znalazlam kilka fot

2008-08-26T17:06:00.003+02:00

Torba eFTe nad zatoka Hann w Senegalu
My trzy podczas SABAR - ktoorganizuje ten sobierobi stroje ztego samego materialu :)))
Acha.tutaj nalezy sie kilka slow wyjasnienia. To jest nasze zdjecie z mloda para - kolo mnie na krzesle Pape, koloKatrin - Kristine.

Nasza znajoma francuska ktora mieszka w Yarakh i wlasnie wrocila na kilka miesiecy do francji postanowila podczas swojej nieobecnosci wziac slub... dziwne?

w sumie nie tak bardzo. w ceremonii kobieta i tak nie bierze udzialu , bo ceremonia w meczecie jest tylko dla mezczyzn, wazne zeby byl ojciec panny mlodej. tego odegral jeden z naszych znajomych.

dla kobiet jest przyjecie i wesele.

dlatego tez na przyjeciu po slubie nie bylo pana mlodego... ani panny mlodej....

podoba sie wam zdjecie? :P

kawal swiata bez aparata

2008-08-26T16:46:00.002+02:00

dawno mnie nie bylo, a to z powodu rzucenia sie w wir raportu z naszego badania socjologicznego. tym razem uracze was tylko jednym zdjeciem --- specjalnie dla efTowiczow do galerii zdjec - torba eFTe nad zatoka Hann:)).
Wiecej zdjec nie bedzie bo odlozylam aparat w kat wyknczona ciaglym -niem: robieniem, pozowaniem, kadrowaniem, ogladaniem, pokazywaniem i ladowaniem.

WYJECHALYSMY

ostatni weekend spedzilysmy po drugiej stronie Dakaru w Malika. Pojechalysmy razem z naszymi wspolpracownikami. Oni pracowali nad nowym przedstawieniem, my dalej nad raportem.

Ale jak to bylo... cale zdwiwione ze wyprawa rzeczywiscie doszla do skutku dotarlysmy na wypatrzony kamping. Naszym oczom ukawaly sie cudowne chatki kryte srzecha, piaskowa plaza BEZ CHOCIAZBY JEDNEJ TOREBKI FOLIOWEJ, bez czlowieka w polu widzenia, za chatkami las, przed chatkami woda. CUDOWNIE. i wtedy.....
'ale czy wy wiecie ze tutaj jest zakaz kapania sie?'

to nie byl dowcip. z powodu zbyt wielu przypadkow utopienia sie wchodzenie do morza zostalo zakazane a straze policyjne rozstawione wzluz plazy.... ;))) prawie wrocilam.

drugiego dnia naszego pobytu kamping nawiedzil szfadron (czy 30 to szwadron?) policji. Szukali kogos kto uradl albo pobil kogos w okolicy dzien wczesniej. nie bylo to grozne ale warto podkreslic ze na naszym kapmingu bylo pewnie okolo 10 osob...

tak czy siak weekend poza domem byl super. nic tylko odglosy fal i lasu. I spaaaaaaacery po plazy. No i nie dalo sie. weszlam do wody,mysle ze zanotowano pierwszy przypadek pywania w wodzie o glebokosci nie przekraczajacej 15 cm :)

dobrze zintegrowani, wypoczeci i....... wszyscy stesknieni za domem wrocilismy na druga strone Dakaru do naszego budnego, glosnego i zatloczonego Yarakh.

W noc po moim przyjezdzie wydarzyla sie wazna rzecz. Nalezy ja upamietnic. No wiec od dawna wyczekiwana deszczowka wreszcie wdarla sie do mojego pokoju.
W srodku nocy Diorr zapalila swiatlo tym samym mnie budzac. zamaszystym ryuchem rzucila Aram na lozko (tutaj dzieci sie od takich rzutow nie budza) bo woda wlewala im sie pod materac.
Troche czulam sie jak podczas sztormu na statku - ze wszystkich stron huk deszczu, a przez otwarte drzwi widac bylo moje klapki odplywajace na druga strone korytarza.

W sumie nie bylo az tak groznie bo woda sie dopierowsaczala do naszego pokoju. Ale nastepne 30 min ja, Diorr,Matar, Eljadji i Bara spedzilismy na wlewaniu wody z domu - szuflowalismy wiadrami i wynosilismy miskami. W koncu bylo na ulicy byla jedna wielka kalurza i woda zaczela sie spowrotem wlewac. Na koniec podstawilismy miski pod dziury w dachu (10 misek nie starczylo na wszystkie dziury) i poszlismy spac.
... gdy rano wstalam na ulicy bylko tylko kilka sredniej wielkosci kaluz.... nie wiem gdzie podziala sie woda...

a teraz niecodziennie

2008-08-09T00:43:00.002+02:00

jutro odbedzie sie SABAR organizowany przeze mnie i przez inne kobiety u mnie w domu. nasze stroje beda jutro do odbioru od krawca. wszystkie uszyte z tego sameg materialu, juz odbylam kilka lekcji tanca i wiem ze rytmow podczas sabar jest ( - tiebudzien, kaolack, malaback, raoteck i jeszcze jeden ale zapomnialam nazwy. jutro od rana cwiczymy!!

Jesli chodzi o prace to zaczelo sie ciekawie - ach pracoholiczna czesc mnie jest nieeezmiernie zadowolona ze ma co robic :)
robimy teraz ankiety z dziewczynkami na teamat ich sytuacji zyciowej - najpierw przygotowalysmy ankiety. Bardzo duzo gadalysmy z Diolem i innymi osobami - tlumaczyli nam kontekst kulturowy pytan, jak to jest tutaj. bardzo to bylo ciekawe - np wcale nie jest latwo ustalic ile osob mieszka u ciebie w domu - jest tak twoaj rodzina, twoi kuwyni, lokatorzy, sa osoby ktore spedzaja tam dnie, ale tam nie spia, albo takie co spia ale cale dnie sa gdzie indziej. No i jak dokladnei policzyc jesli tzoj ojciec ma 32 dzieci, a w domu mieszka jeszcze brat z dwoma zonami??? cieekkawe

potem znalazlysmy dwie tlumaczkli bo wiekszosc dziewczyn mwi tylko w wolof.

teraz spedzamy poranki na wpowadzaniu ankiet do kompa, a popoludnia na prowadzeniu wywiadow. bardzo to ciekawe, dzieciaki nie maja tutaj latwo. dziewczynki maja duzo obowiazkow w domu, wiekszosc nie chodzi do szkoly bo musiala z rownych powodow zrezygnowac.

odwiedzamy tez rodzicow. dla mnie jest to super ciekawe - spotkac ludzie, odwiedzic ich w domach. zobaczyc ze oni tak jak inni sa pelni dobrej woli, staraja sie dla swoich dzieci jak najlepiej. tak samo jak rodzice w Warszawie czy Filadelfii. Jakos mnie to ujmuje. Dusza socjologa wyje z zadowolenia.

No wiec praca przynosi duuuzo zadowolenia.

Z innej beczki....
juz 10 dni temu skonczyl sie festiwal teatralny ktory byl wspanialy.
duzo myslalam o rodzienie (naszej extended family) jak i przyjaciolach bo robilam wszystko co uwielbiamy.

karolek - muzykowanie i spiewanie do 4 rano.

Mamo _ nauka gry na djembe

tato - cudowne piosenki i przedstawienie teatru z Gwinei Bissao - o portugalsku. zakochalbys sie.

Jaculku, Kasiu, Marciku - godzinami tance wywijance jak kto chce przy pelnej akceptacji kazdego.

Rodzino - piosenka ktora zachacza o kazdego obecnego mowiac cos w rodzaju 'jestes wspanialy' jak nasze rundki :))

poza tym gadanie do pozna w nocy, znajomosc z super fajnym raperem z Kaolack. czy wiecie ze rap to jeden z tradycyjnych stylow muwycznych Senegalu???? (wiadomosc do potwierdzenia)

Guddina -jaj -boj - guddi na - najsliczniejsza piosenka na nadejscie nocy.

ech jakos duzo wiecej ale juz sie ulezalo i zaroslo :)

z zycia wziete

2008-08-09T00:12:00.002+02:00

Ostatnio opuscilam sie w pisaniu bo za kazym razem jak sidalam do pisania to odcinalo prad:))
dzisiaj czas nadrobic zaleglosci - trzymajcie kciuki za napiecie w gniazdkach.

Codziennie

rano wstaje, ocieram pot z czola i lece sie umyc. nie nalezy przechodzic zbyt latwo nad tym potem!!!! ten pot to POCZYSKO - tutaj jest koszmarnie goraco a my spimy przy zamknietych drzwiach i zamknietym oknie. wracam, ubieram sie i ocieram poczysko z czola.

codziennie rano wychodze kupic sobie na rogu sniadanie - mburu ak akara - bagietke z akara [obecnie wiodacy przysmak na rynku moich kubkow smakowych) a nastepnie zjadam sniadanie popijajac pyszna kafe TUBA- kawa z przyprawami {ocierajac pot z czola)

codziennie bawie sie z Aram. Probuje i probuje ale nie ptorafie sie ani zmeczyc ani znudzic bo ona ma 2 razy wicej inwencji do zabawy nz ja, wiec razem mamy jej przerazajaco duzo. nawet inni w domu sie juz przyzwyczaili {wtedy aram mna wyciera pot z czola)

codziennie okolo 100 razy odpowiadam na 'bonzur komontapel tu?' czyli 'dziendobry jak sie nazywasz?'. mam pewne podejrzenia ze kazdemu dziecku przedstawilam sie okolo 10 razy ale dopiero dzisiaj pierwszy chlopiec miedzy rankiem a popoludniem utrzymal moje imie w pamieci... :) reszta za kazdym razem wydaje sie zaskoczona.

codziennie ide rano do Kaddu Yaraax a potem wracam do siebie na obiad. W pracy codziennie nicnierobimy conajmniej przes 2-3 godzinki. poza tym sie wachlujemy, ocieramy pot z czola i prowadzimy gorace dyskusje.

Dalej codziennie jem mango

Codziennie jem conajmniej raz theibu-dzien {niezapomniany ryz z ryba). jest conajmniej tak pyszny jak akara. mniamsms. przezywam kryzys kiedy czasem na kolacje jest kuskus zamiastr theibudzien, nasczescie zdarza sie to zadko.

codziennie mowie 'amul kurant' czyli 'nie ma pradu' bo codziennie wylaczaja nam prad przynajmnie na chwile.

2008-08-06T16:49:00.002+02:00

Na wyspie Gore - gdzie przetrzymywano niewolnikow na handel
Na tej wyspie Gore strasznie smierdzialo w malowniczym miejscu....
Ha!!! Podczas festiwalu uczylam sie na Djembe-- Pape mistrzem djembe
A Guilene zorganizowala warsztaty klauniarstwa

FESTIWAL

2008-08-04T17:00:00.002+02:00

nowe warkoczyki --- tak jest znacznie chlodniej w glowe.
Barbara Santos - szefowa Teatru Forum w Brazyliii. Super kobieta - pelna wizji, sily i pewnosci siebie!!!
Ekipa z Kaolack to moje nowe ziomy. Szczegolnie Anta (lewej mnie). Pracuje z dziecmi, tanczy, teatruje. mamy wiele wspolnego
Dziewczyny od nas wystepuja
Ekipa z Kaolack c.d.

2008-08-04T16:50:00.002+02:00

nawet odciecie pradu nas nie powstrzyma od naszego dziennego manga ;))
ja i moja ukochana Aram
.... po 10 sek.... ja, Aram.... chyba.... kto nas znajdzie???
sezon deszczy sie zaczal - teraz czeka nas ulewa kazdego dnia przez miesiac. czekam kiedy woda wleje sie do mnie do pokoju :))

2008-07-25T21:07:00.002+02:00

z pelnym kramem na plazy - jak u nas - baba i jaja gotowane - w senegalu ognisko na herbate.....
Dorotko - tak sie zywia kozki... naturalny recycling. jak nie to to jedza tekture...
dziewczyny w Kaddu cwicza do wystepu

2008-07-25T21:01:00.002+02:00

Nasasza equipe w pelnym skladzie
sjesta... albo ciezka praca...
SABAR :)

Sabar czy Sabat?

2008-07-25T20:44:00.002+02:00

Oniemialam!!!

W Senegalu sa trzy rzczy ktore kocham najbardziej - taniec, dzieci i mango

o mango bylo, o dzieciach tez, zostal taniec :)

SABAR! Taniec przy rytmie djembe!
jak zwykle tutaj zebranie sie na sabar zajmuje okolo 2 godzin, w tle leci wtedy jak zwykle muzyka mballah ktorej mozna miec dosyc po pewnym czasie. Bylam wiec dosc znudzona i mocno poirytoawana szaprnieciami ze wszystkich stron - zebym wstala, nusiadla i zobaczyla (to wszystro sa wytrazy dbalosci o mnie).

Jednak kolo 22 zaczely wrzszcie grac djembe i z tlumu zaczely wyskakiwac dziewczyny slicznie ubrane, na bosaka i w niesamowitym tempie wywijajace nogami!!!

Dziewczyny byly ubrane rozmaicie - jedne jak na studniowke, inne bardzo tradycyjnie, jeszcze inne zupelnie nowoczesnie. Wszystkie wygladaly cudownie i widac bylo ze duzo czasu spedzily przed lustrem.

Wydaje sie ze taki taniec jest mozliwy ale nie!! to jakies diabelskie tempo! a w nocy, w swietle lamp dziewczyny wygladaja jak czarownice fruwajace nad piaskiem! prawdziwy sabat!!!

na koniec wyszla jeszcz grupa kolesi - tancerzy -- okazalo sie ze moze byc jeszcz lepiej! to juz zupelnie zaparlo mi dech. a sa to tacy zwykli tancerze - mieszkaja wszyscy dookoloa mnie. sa z mojej ulicy.

moze wrzuce cos na youtuba ale filmiki i tak nie oddadza tej ekstazy.

Ja tez sprobowalam swoich sil oczywiscie. gdy wyszlam na srodek cala wioska zamarla- a potem gruchnela smiechem...
myslalam ze nie moze byc gorzej ale jak wyszlysmy z Anais we dwie smiano sie jeszcz glosniej...
Ale nie moglobyc inaczej - jak dwa tutaby tancza to sie beda smiali.
Drugiego dnia bylo juz lepiej, nie smiano sie, doceniono moje wysilki- dosc smieszne bo jak na razie to w zawody taneczne moge isc tylko z 3-letynia Aram... Dostalam syr- chuste zeby sie przepasac i rozne dziewczyny zapraszalmy mnie na srodek.

W tym tygodniu bedziemy z nowu tanczyc!!! a kobiety u mnie w domu zachecone moim entuzjazmem tez chca zorganizowac sabar

2008-07-20T23:37:00.001+02:00

w moim domu tanczymu 24 godz na dobe
pora deszczowa sie zaczela
ekipa Kaddu Yaraah - brakuje mnie i Matara

fotki

2008-07-20T23:23:00.002+02:00

na boskiej plazy Sohna spi w chuscie
Kartrin i Anais - za nimi najbrudniejsza zatoka swiata - Hann
przygotowywanie pierwszego Tieb-u-dzien z Diorr

mango co dzień!

2008-07-18T23:58:00.002+02:00

mijają kolejne dni. juz trochę spokojniej.
o dziwo już całkiem sprawnie porozumiewam sie w Wolof! na pytanie czy wszyscy w rodzinie mają sie dobrze odpowiadam płynnie że tak (mam nadzieję że zgodnie z prawdą - dodaję z resztą że są w Polsce i trudno mi powiedzieć... ).
Wczoraj przyjechały dwie francuski na festwial teatralny który zaczyna sie za tydzień.
Dzisiaj jedzeimy po Katrin - ostatnia z nas trzech stażjerek :) Już wczoraj byłyśmy po nią na lotnisku bo nam sie dni pomyliły - a więc przed nami drugi raz oczekiwanie na przybyszkę o 2 nad ranem. Jak do tej pory była to jedyna wyprawa w Dakar :)
Najbardziej niesamowita jest muzyka. Oprócz tego że dzieciaki tutaj zaczynają tańczyć od wieku 8 miesięcy, to muzyka na mojej ulicy jest cały czas! a przede wszystkim w nocy. Uliczki Yarrax żyją pełnią życia do jakiejś 1 w nocy- dzieciaki biegają, sklepiki są otwarte.,.. a w dodatku prawie co dziennie koło mojego domu rozkłada sie grupa Muritów (chyba) - czyli odłamu muzułmanów bardzo tutaj popularnego. Śpiewają niesamowite pieśni... przez to czuję się jak w bajce, a w dodatku takie śpiewy dodają jakoś niesamowicie energii.
Moja dieta - jedno mango na dzień :)

2008-07-16T00:18:00.001+02:00

Amara - moja wspolokatorka i nowa milosc :))
Matar - DJ na weselu

melangeeee

2008-07-15T23:43:00.003+02:00

To dopiero pierwsze 4 dni za mna. a czuje jakby minal miesiac lub dwa. ale tak dziwnie mijaja poczatki.
Miaszkam w malutkim taju. Ludzie maja tutaj sporo problemow - nie ma pracy, trudno sie utrzymac a jednoczsnie atmosfera jest bardzo wesola. Yarakh przypoomina chyba wszystko tylko nie slumsy (jakie sobie wyobrazaalm). ale jak mowi Diol (szef naszego stowarzyszenia) tylko na powizrzchni yAARAKH JEST SPOKOJNY POD SpODEM WRZE WIEle problemow.
wyglada jak mala wioska. malutkie domki, pomiedzy nimi piaskowe uliczki, ludzie wszyscy sie znaja, nie dosc ze drzwi nie zamyaja na klucz, to nawet nie maja drzwi!! (w wiekszosci... drzwi) :)

dzieciaki krzycza oczywiscie za nali "tubab" (bialy w wolof) ale szybko da sie nawiazac kontakt i troche mi to przypomina wchodzenie pod numer 11 na Brzeskiej gdzie wszyscy wrzeszcza "pyzia" :)

Nasz stowarzyszenie robi tyle ze nie moge wyjsc z podziwu!!! jest najprawdziwsza oddolna oganizajcja ktora oprocz tzatru robi 100 innych rzecz, wspiera inne organizacje i ma nowe pomysly. a wszystko to w tepie zolwia. bo tutaj szybciej sie nie da _ jest za goroca, a bardzo czesto nawet wetylatory nie dzialaja bo nie ma pradu. ale co wazniejsz cala ta praca jest wykonywana w cudownej atmosferze, z uwaga na ludzi i z masa zartow.
Ekipa Kaadu Yaarakh jest doswiadczona w przyjmowaniu Tubabow. Sa bardzo miedzykulturowi, dobrze rozumieja bycie innym i pomagaja sie zaadoptowac. Tym bardziej niesamowite bo wszyscy sa z tej dzieolnicy i wiekszosc nigdy nie wyjechala poza Dakar!!!

Niesamowite jest tez wsparcie spoleczne i mobilizacja. Na kazde spotkanie organizacyjne przychodi conajmniej 10 osob - mieszkancow dzielnicy. wszystko dzieje sie oddolnie!!! No i tutaj nie ma probemu z brakiem kasy czy bankruyctwem. Spolecznosc pomoze, a stowarzyszenie jako takie i tak nie ma prawie nic. Nie ma tez niestety wsparca rzadu. Prawdziwi dzialacze!!!

Mieszkam w domu jednego z pracownikow Kaadu Yaarakh (Matara). Bardzo tradycyjnym domu. Mieszka tutaj okolo 20 osob. po srodku domu jest korytarzo-podworeczko z otwartym achezm dzieki czemu jest przewiew. Ja mieszkam w okoju z Diorr, jej 3-letnia corka Amara i jeszcze jedna dziewczyna - trudno okreslic stopien pokrewienstwa. Maz Diorr jest w Hiszpanii od 2 lat.
W domu jet z 10 dzieciakow, ale dugie tyle wpada zeby zobaczyc "tubaba" :)

Zmagam sie nie dosc ze z francuskim to jeszcze z Wolof (drugim jezykiem Senegalu). Wiekszosc osob rozumie po francusku ale wiele osob nie mowi. Specjalnie mieszkamy z rodzinami ktore nie mowia po franc zeby sie szybciej nauczyc.
wczoraj odkrylam jednak ze Diorr mowi troche po franc tylko Matar kazal jej nie rozmawiac ze mna zebym cwiczyla wolof...
No wiec kiedy wracam po calym dniu francyskiego i jestem tak zmeczona ze nic bym nie rorumiala - nie ma problamu - nie lusze wiecej por francusku bo nadciaga czas wolof... :) ale ucze sie calkiem szybko :)

dobra na razie tyle - ucze sie nowej klawiatury. teraz troche zdjec :))

Grenada

2007-11-02T10:46:00.000+01:00

Piękna, mix kulturowy, intensywna, mała, przyjazna

Hiszpania jest drugim na świecie krajem pod względem tego jaki procent mieszkańców kraju to imigranci - jest to 10%
Hiszpania hitem turystycznym - rocznie 50mln ludzi przetupuje zabytki!

Seminarium: From Strangers to Citizens.
8 dni intensywnych spotkań i dyskusji o prawie oraz praktykach imigracyjnych w Andaluzji. Niesamowita perspektywa! Prawo może sprzyjać imigrantom, na tle Hiszpanii (jak i Francji) polskie prawo imigracyjne jest niesamowicie restrykcyjne i dyskryminujące! Blech.

6 języków na raz. Tłumaczenia przynajmniej na trzy! Najprawdziwszy babel :) ciekawe ile jeszcze lat seminariów i współpracy między krajami w UE żeby powstał wspólny dialekt. Potrzeba go od zaraz. Niebawem wielu europejczyków nabędzie biernej znajomości przynajmniej 5 języków! hi hi

ciekawe organizacje- na północy Grenady w dzielnicy zwanej wdzięcznie Poligono mieszka bardzo wielu Romów ( po hiszp Cyganów bo Romowie czyli cyganie z Rumunii to kto inny i tez ich tam trochę mieszka). Nasi gospodarze zaangażowani w pracę z młodymi na tym terenie. Projekty na rzecz społecznosći lokalnej, organizowanie młodzieżowego programu radiowego, zajęcia dla dzieciaków i rodziców, nauka kapoeiry i bębnów (bębnów uczy Senegalczyk dla którego muzyka jest środkiem do integracji i wymiany doświadczeń między ludźmi). Wszystko ciekawe i inspirujące!

kilka linków:
www.asociacionrec.org - projekty viedo dla młodych, dla kobiet...

www.juntadeandalucia.es/observatoriodelainfancia/oia/esp/index.aspx - strona rządow - specjalny insytut badający młodzież oraz stanowiący pole do wymiany doświadczeń

www.acoge.org/ - organizacja pracująca na rzecz imigrantów szczególnie skupiająca się na obszarze Melilli oraz plażach Andaluzyjskich

www.anaquerando.com/ - organizacja aktywujacąca młodych cyganów i romów.

www.mujeresromi.org/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1 - stowarzyszenie kobiet romskich - działają na rzecz kultury romów, defaworyzowanych dzielnic w Grenadzie oraz mają inne projekty

i jeszcze inne których linków nie mam.

ach.

2007-11-02T10:38:00.000+01:00

a to...? :) - my favourite city!

Sztorm na Sifnos

Ios

nasza załoga

poranna kawa

Santorini- Ateny...

2007-10-30T00:25:00.000+01:00

... Sifnos, Ios, Poros, Eida...

Taka Grecja to raj na ziemi. Cudownie przepiękne niebieskie morze a z niego cudowne Góry wystające na 200m podnad poziom. Malutkie porciki rybackie, żółte sieci, zachody słońca na szczytach gór. Dno widoczne na 20 m w dół, słona woda, ośmiornice przy brzegu.

SIfnos - wyspa garncarzy, cudownych widoków, pustych przestrzeni, przepysznych knajpek i super plaż! :) Spędziliśmy tam dwa dni czekając aż skończy się sztorm na morzu. Z Dorotką przejeździłyśmy wyspę na Kuadzie w tę i spowrotem. Odkryłyśmy knajpkę - najtańszą i najpyszniejszą w całej Grecji. A była położona 1,5m od morza! W prześlicznej zatoczce zupełnie jak wyjętej z "Podróży wędrowca do świtu".
Na wyspie tej było pełno wydarzeń - gigantyczne promy i tankowce przypływające w środku nocy, spacery po porcie w nocy, ale przede EWAKUACJA Z ŁÓDKI i TOCZENIE NA KOLE :)
Jednej sztormowej nocy gdy silne podmuchy wichrzyska zbiegały aż do portu nasz kapitan zarządził ewakuację. o 12 w nocy zwinnie zbiegliśmy po trapie na uśpione nabrzeże, jak przy porządnej ewakuacji oczywiście mieliśmy na sobie kapoki, a pod pachą koce. Po pewnym czasie udało się ustalić że niebezpieczeństwo nie jest wielkie, ale i tak do około 2 w nocy nasza załoga podsypiała na ławeczkach oraz rozkręcała imprezę w portowej knajpce.
Poznałam również bardzo miłego pana garncarza z dziada pradziada. Pan z olbrzymim entuzjazmem przygotował dla mnie 20 kulek gliny, a potem jeszcze trochę dorobił. 2 godziny spokojnie próbowałam swoich sił na kole.
Sifnos jest cudowne - po dwóch dniach czułam się jak w domu! :)

Ios, Eida - obie wyspy odwiedzone tylko na pół dnia. Piękne, górzyste, na obu ze szczytu widać najpiękniejszy zachód słońca w całej Grecji (according to local people :)). Przepiękne małe porciki. czuło się już koniec sezonu - woda z basenów spuszczona, kaczki na ogrodach powieszone, okna hoteli zalepione gazetami.

Na Poros odczułam wyjątkowo jak drapieżczo ludzie obchodzą się z wyspami i z morzem. Jak na Mazurach kilka lat temu. Gdy pływa się w zatoczkach dzięki krystalicznie czystej wodzie widać 20 metrów niżej leżace na dnie plastykowe torebki, aluminiowe tacki, gąbki, reklamówki, gumowe cosie i niewiadomo co jeszcze. Dookoła ciebie natomiast unoszą się strzępki papieru toaletowego - bleeech! W niektórych miejsach na wodzie widać pianę która tworzy się dzięki litrom szamponów, mydeł oraz płynów do zmywania naczyń wlewanych do wody! Widoki cudne, ale trzeba zacząć mysleć o stanie wody!

5'nizza - Гимн СССР

2007-06-18T11:38:00.001+02:00

bo tej moga nieznać nawet fani

5'nizza - new day

2007-06-18T11:32:00.001+02:00

niech posłucha ten co nie zna, nie popatrzy ten co zna

5-nizza

2007-06-18T11:23:00.000+02:00

Wyjazdy, wyjazdy. Mój blog wyjazdowy, ale czegoś takiego jak koncert 5nizzy - piewrszy i ostatni w polsce, tego nie można przeoczyć. Konert bardzo odjazdowy. Dla mnie też wyjazdowy. Za jakiś czas mam nadzieję że pojawią się również zdjęcia. najpierw warszawa, tam mnie zaczarowało i teleportowało do Krakowa! No a w klubie Studio najlepsze możliwe - support Kochankowie Gwiezdnych Przestrzeni, potem 5nizza. Klub drżał w posadach! :) Nowe info:) 5nizza w składzie :
Andriej Zaporożec - znany z płyty Ljuk Lemon
Sergiej Babkin - płyta Ura!
Ostatni koncert 5nizzy bo już więcej nie będą razem grać... każdy sobie od teraz...
zato przeżycie to niezwykłe, dwóch ich, gitara, a w dół kopara.

Paryż - Utrecht- Utrecht - Paryż

2007-02-27T21:09:00.000+01:00

najpier ziuuuu to Paryża, tanie linie lotnicze = lotnisko Beauvais 1h drogi od Paryża. Za to Słońce postanowiło mi towarzyszyć i opromieniać moją podróż swoją obecnością :) bez żartów. ci co znają Słońce wiedzą jakie jest promienne :)

Paryż + KasiaM. Wybrałyśmy się na imprezę do Prayżweska. Artyści i artyski, tańczenie do rana, maszynka do robienia baniek mydlanych, 400 balonów dmuchanych przez Kasie. Zjawiskowe osoby... śmieszne zaproszenie na całe wydarzenie. Następnie filmy bollywood na wyprzedaży... kolega co towarzyszył narodzinom Pestki....

Chwilę później bo tylko 1 dzień później wyskoczyłyśmy z mieszkana w Nuilly i pojechałyśmy szukać szczęścia w Utrechcie. po dwóch godzinach stania na wietrze i deszczu (chyba poadało.. a przynajmniej tak się czułysy) myślałyśmy już że przyszła porażka! a tu nie! gdzie tam! rodzice i 2-miesięczny bobas. Potem inni mili ludzie, śmieszny koleś co ma siostę w antwerpii, a na koniec bracia co właśnie wracali z Disneylandu (starszy zapieprza w pracy i wygrywa nagrody- za rok do Włoch...). I na 23 równiousieńko zjawiłyśmy się u Ewska na urodzinach francuski:)

Utrecht- erazmus pełną gębą :0 . U niej w domu: Hindus z singapuru, Luksemburczyk, Austriaczka, Niemka, Chilijczyk, Singapurka, Koreańczyk... i to chyba koniec :) Masa ludzi chodzi w te i spowrotem, po chodniku nie da sie chodzić bo ze wszystkich stron atakują rowery :). Wiele kaw wypitych, partyjek w elStupido rozegranych... filmów obejrzanych... zakazów jedzeniowych złamanych (W tym przodowało Ewsko). Dwa dni minęly jak z bicza strzelił.

Ranek powrotny powitał nas śnieżycą co natychmiast zmoczyła nasze buty ale również zmiękczyła serca ludziom i zaraz znalazł się ktoś żeby nas dalej podwieźć. No i po drodze na stacji lody Ben& jerry -mniammsss :0

Paryż: tym razem wizyta w le Petite Bar... jescze go może kiedyś bliżej opisze, ale i tak bez przekazów węchowych nei ma tak narpawdę co sie porywać na opisy. poza tym spacery z Józkiem, więcej filmów...

buch spowrotem do Polski, piorunem, błyskiem, calkiem szybko...

...

2007-01-11T02:49:00.000+01:00

jedziemy na Polunie

Palmy + swiateczne lampki

i jeszcze kilka zdjec

2007-01-11T02:46:00.000+01:00

jedziemy do El Rosario

2007-01-11T02:44:00.000+01:00

En Mexico

2007-01-11T02:14:00.000+01:00

Nasz kolejny trip. Najpierw fru do Philly, Kasiolek pod pache i dalej - prosto do California Baja. A gdzie to? zaraz ponizej od Californi w USA, miedzy Pacyfikiem a Morzem Corteza (w Polsce zwanym zat Kalifornijska). Pieknie tam i bardzo pustynnie. Krajobraz pelen nieba, przestrzeni oraz kaktusow. Te ostatnie byly moimi faworytami. Kaktusy rosna tutaj na 2 albo i 3 metry, igly maja dlugie jak sznurowadla. Tworza koaktusowe zagajniki oraz zarosla. cos niesamowitego.
Przez cala Baja California idzie wlasciwie jedna droga (dlugosci 1200km, szerokosci waskich 2 pasow bez pobocza). Na pustyni swieci slonce ale do tego wieje przenikliwy wiatr. Nocami jest zimno calkiem jak w Polsce tej zimy. Miasteczka sa male i najczesciej rozciagniete wzdluz drogi (ale nie zawsze - zdarzaja sie tez takie centra jak Ensenada czy La Paz).
Ciekawostki:
Santa Rosalia - kosciolek caly zrobiony ze stali, zaprojektowany przez Eiffela, zbudowany razem z wieza, tylko zamiast do Paryza dostarczony na wybrzeze Californii.

Cabo San Lucas - miasteczko na samym poludniu polwyspu -pelne turystow oraz drogich hoteli. To tam spotyka sie Pacyfik z Morzem Corteza.

Guerrero Negro - malutkie miasteczko, calkiem brzydkie i polozone "w bok od szosy glownej", za to mozna sie z niego wyprawic na ogladanie wielorybow szarych oraz mozna obejrzec wielkie fabryki (?) soli - gdzie wysusza sie sol z morza- mysmy niestety tych atrakcji nie doswiadczyly.

San Ignatio - miasteczko -oaza w srodku pustyni. polozone w dolinie z ktorej poprostu wylewaja sie palmy! Wyglada jak raj na ziemi. spokojne, malutkie, na glownym placyku przycupnieta na scenie choineczka... A jak sie przejechac 1,5h pylistymi drogami przez pustnie mozna dostac sie do laguny z ktorej juz jest blisko do zatoki gdzie w marcu pojawia sie do 250 wielorybow! tam rodzi sie polowa wielorybow szarych na swiecie! Mysmy tez tam widzialy naszego wielorybka! :) I delfiny!

Tijuana - miasto przepelnione ludzmi, straganami oraz sklepami. pamiatkami, sombrerami, przekupniami i jedzeniami. Robi bardzo dziwne wrazenie. Dla mnie najbardziej niesamowite byla swiadomosc ze jestem w tym miejscu o ktrym czytalam na zajeciach ze to przejscie graniczne gdzie najwiecej sie przemyca ludzi oraz towarow - na granicy kolejki, tlok i kontrole... ale nic nie daja...

Stacja PEMEX po srodku pustyni. Ruina (tak jak wiele innych stacji benzynowych na tej trasie) - ktos chyba zrobil kiepski interes- czyzby pierwszy zly interes na ropie? :) tak czy siak stacja to dwie ciezarowki z plastykowymi beczkami na przyczepie z ktorych panowie nalewaja benzyny nielicznym potrzebujacym.

Nowy rok w Meksyku - w Meksyku ludzie w nowy rok nie lataja jak oszalali po ulicach ani imprezach. W zamian za to spotykaja sie z rodzinami - "jedza, pija, lulki pala". Dookola wieszaja tylko Pinadas (kartonowe cudenka z cukierkami w srodku ktore na nowy rok sie rozbija). My wiec wskoczylysmy do autobusu nocnego i nowy rok swietowalysmy w podrozy...

Nasz srodek transportu - autostop. czy niebezpieczny? - nie!. Ludzie mili, przyzwyczajeni do podwozenia innych, nie ma tez problemu z okresleniem kierunku, pisaniem znakow - jak sie stoi po jednej to wiadomo ze na poludnie, jak po drugiej to na polnoc :). Jechalysmy pick-upami (brand new, oraz straszymi), najnowsza Toyota hybrid... , tirem (rocznik '72 - niestety rozwalil sie w srodku pustyni...). Byl rowniez van przerobiony na dom (patenty lodkowe). To chyba bylo dla nas jedna z najfajniejszych przygod- to ciagle spotykanie ludzi!

Ostatnia przygoda - przejscie piechota z centrum w San Diego na lotnisko! najpierw bylo przyjemnie - deptakiem wzdluz zatoki, podziwianie super rzezb, potem zrobilo sie trudniej! ale udalo sie - i nie trzeba bylo nic placic, ani szukac autobusu, ani zuzywac benzyny! mily spacerek. A tam... na lotnisku - bujane fotele! dla czekajacych! :)

Ostatnie dni

2006-09-02T02:03:00.000+02:00

Ostatnie dni milaly mi najmilej na swiecie i smutno bo sie trzeba pozegnac. To chyba post najbardziej dla Ewy i Michala (nie wiem czy ktos jeszcze za oceanem czyta po polsku:)).
Strasznie bylo przyjemnie zobaczyc sie ze wszystkimi pokolei. W sobote po skonczonym obozie strasznie sie poczulam wypompowana. Ale jednoczesnie bardzo docenilam czas ze wszystkimi osobami. Z Danielem, Magdalenka, Chipem, Kaska i Wojciechem, Pamela, Emily, Brianem, Hinako, Kim, Ewa, Michalem., Talia. Strasznie to bylo duzo ludzi!

Worek roznosci

2006-08-19T00:56:00.000+02:00

Dni mijaja teraz bardzo szybko- dzieki temu ze pol dnia spedzam na obozie.

Wlasnie dzisiaj zakonczylam drugi tydzien. Ostani dzien byl kryzysowy- dzieciaki wlazily mi na glowe, plecy, rece kolana i nogi w tym samym czasie i ledwo dotrzymalam do 15 kiedy to koncze prace. Ale caly tydzien przebiegl swietnie - znacznie normalniej niz poprzedni, wybawilam sie z dzieciakami tak jak lubie. W tym tygodniu byla na obozie dziewczynka adoptowana z Albanii 7 tyg temu- ledwo mowi po angielsku. Ma 12 lat i jest bardzo fajna, duzo czasu spedzila ze mna bo mi najlatwiej bylo sie nia porozumiec i byla to swietna zabawa. Margerita jest naprawde niesamowita, madra i bardzo bardzo odwazna!

Poza tym okazalo sie ze w Spiral Q chca zebym poprowadzila kilka warsztatow z sitodruku zanim wyjade co mi sprawilo ogromna frajde- warsztatow bedzie tylko 2 lub 3 ale tak czy siak bedzie to swietna zabawa. Najblizszy w srode:))

A dzisiaj wybieram sie z Biranem na tanczenie salsy - Brian niewyspany po trzech nocach w pracy, ale stwierdzilismy ze to ostatani okazja.

Mniej pracuje nad domem bo nie bardzo mam na to czas i energie po powrocie z pracy.

Wczoraj bylam na kolacji z bardzo fajnym moim nowym kolega z Indonezji. Poznalam go w autobusie do Nowego Jorku (bylam tam 3 tyg temu). Strasznie ciekawie sie z nim gada - a w dodtaku jest ziomem socjologiem- skonczyl socjologie religii u siebie w kraju. Troche sobie pogadalismy jak wygladaja Stany z jego perspektywy i objadalismy sie wegetarianskim miesem:))

Poza tym WRRRAAACAM juz bardzo niedlugo.

W Warszawie laduje 31 sierpnia- ale nie wiem o ktorej godzinie (jeszcze sie tego dowiem:)). Hurrraaa!

Oznacza to ze mam caly wrzesien na Polskie wakacje i organizacje (coz za rymy:)).

Troche mi juz z tego powodu smutno, ale tez sie bardzo bardzo ciesze ze wracam do siebie!:))

Pierwszy tydzien obozu

2006-08-13T04:31:00.000+02:00

No wiec kochani jestem po pierwszym tygodniu obozu.

Nie jest az tak zle jak to sobie wyobrazalam.

Moj dzien zaczyna sie o 6:30 - wyskakuje z lozka, pakuje lunch, rozgladam sie dookola, wsiadam na rower i mkne na stacje kolejowa. Wsiadam do pociagu i o 8:30 laduje w Gweanyed Valley. Tam czeka na mnie Kelsey w swoim rozklekotanym samochodzie. Zajezdzamy do Wawa gdzie kupujemy kawe na wynos i docieramy na miejsce obozu.

Wszystko biegnie jak w zegarku, wszystko z gory przygotowane i zorganizowane. Jest nas duzo, a dzieciakow malo. Poza tym sa one dosc grzeczne wiec nie ma wiekszych problemow. Nawet pogoda nam sprzyja bo zrobilo sie minimalnie ( a dzisiaj nawet bardzo) chlodniej!

Dni maja swoje tematy- jednego dnia uczymy o tym ze ludzie maja emocje i pomagamy je rozrozniac, drugiego uczymy o tym ze kazdy ma swoja wlasna perspektywe patrzenia na rozne rzeczy i ze nalezy uwzgledniac i starac sie zrozumiec punkt widzenia innej osoby. Trzeciego dnia uczymy o tym co to jest komunikat "ja" i dlaczego warto go urzywac... itd... Smieszne jest to ze polowa z tych rzeczy to sa rzeczy ktorych uczono nas na komunikacji interpersonalnej w tym roku. Uwarzam ze to calkiem smieszne ze dzieci w wieku 8 lat ucza sie tego, co mysmy cwiczyli na studiach!:))

Poza czescia "naukowa" jest tez czesc gier. Dave prowadzi gry - jest niesamowita kopalnia gier dla dzieci, tak ze sobie wszystko skrzetnie zapisuje, bo sa warte wykorzystania w przyszlosci. Poza tym Dave omawia gry z dziecmi tak jak my omawiamy gry na warsztatach- co dzieciaki zauwazyly z pracy w grupie, jak sie czuly, co mozna zmienic. -- bardzo mi sie to podoba!!!

To co mi sie nie podoba, to to ze dzieci musza byc takie bardzo grzeczne. Wlasciwie caly czas musza skrzetnie wykonywac polecenia (chociaz zwykle polecenia sa ciekawe), oraz musza byc skupione. Co jest bardzo trudne kiedy na dworze ladna pogoda i plac zabaw blisko. Ja bym chciala zeby mogly sie one wieceje pobawic, powariowac i poiwyglupiac. Tutaj trenuje sie dzieci zeby byly bardzo powazne i racjonalne...

No i mam duzo mieszanych uczuc co do roznych charytatywnych przedsiewziec w jakie chcemy dzieciaki angazowac. Oraz w jaki sposob rozmawiamy z nimi ze na swiecie sa biedne i bogate kraje. -- ja mam na to troche inna perspektywe, bo pochodze z innej czesci swiata. No i jakos nie ma czasu zeby to znimi omowic. Ale na szczescie pracuje tam jeszcze 2tygodnie i jeszcze sie moze nadarzyc okazja do takiej rozmowy.

Bike Church

2006-08-04T08:45:00.000+02:00

Bike Church = Neighborhood Bike Works. Jest swietna organizacjja promujaca rowery w Filadelfii (czy ja juz cos o tym wspominalam?). Przez ostatnie 3 tygodnie pomagalam Cat (mieszka ze mna) w zajeciach dla 10-latkow gdzie reperowalismy rowery a na koniec zajec rower jest ich ( po kilku tygodniach). Dzisiaj byl koniec programu, nasze zajecia byly czescia zajec dla Freedom Schools, ktory ma na celu podtrzymywanie oraz uczenie o afro-amerykanskich tradycjach. Program na tez na celu pomoc w wyrownaniu edukacyjego poziomu i jest skierowany glownie do czarnych dzieci (nie wiem czy tylko, czy nie tylko). Tak wiec dzisiaj bylam na oficjalnym zakonczeniu, widzialam tylko kawalek, ale jest to bardzo ciekawa czesc kultury amerykanskiej, ktora nie jest tak bardzo eksponowana na codzien.

Ja sie nauczylam mase na tych zajeciach. Bo tak naprawde okazalo sie ze wiem bardzo malo, bo co z tego ze mam generalne pojecie o tym jak dzialaja hamulce, kiedy w praktyce gubie sie ktora srubka jest do ktorego rodzaju hamulcow, oraz gdzie wlasciwie lezy problem z przeskakujacym lancuchem. Wiem teraz znacznie, znacznie wiecej, Ale bardzo zaluje ze program sie juz skonczyl bo jest jeszcze masa rzeczy ktorych nie wiem!!!

Jak chcecie wiedziec wiecej o Bike Church - a naprawde warto! - zajrzyjcie sobie na strone ktora z boku podalam:))

Poczatek Obozu

2006-08-04T08:34:00.000+02:00

We wtorek wybralam sie na spotkanie z ludzimi z ktorymi bede pracowac na obozie. (Gwenead Peace Camp). Organizowany przez kwakrow z przedmiesc Filadelfii.

Plusy - przez pierwsze dwa tygodnie bedziemy uczyc dzieciaki 10 i 11 letnie jak rozwiazywac konflikty, a w trzecim tygodniu bedziemy pokazywac im ze istnieje swiat dookola, w ktorym warto robic 'dobre" rzeczy. Caly oboz jest przygotowany bardzo profesjonalnie, na podstawie szkolenia dla doroslych o rozwiazywaniu konfliktow (pewne rozszerzenie dla mojej sciezko negocjacyjnej). Ha! Oboz zwraca mi kase za moj bilet lotniczy!:)

Minusy- program jest w pelni ulozony, wiec mam na niego bardzo maly wplyw. Moja rola (tak jak i dwoch innych councelors) bedzie zeby podarzac za dziecmi i pomagac im w czymkolwiek i we wszystkim. Dla mnie to troche trudna rola do przyjecia. Ale za to moze sie wiecej naucze. Poza tym w USA naprawde nie mozna przytulac dzieci! ;) pogadalam chwile o tym i juz wiem ze moge polozyc reke na plecach ale nie powinnam za bardzo poklepywac, oraz nie powinny mi siadac na kolanach, no a poza tym i tak nie przewiduja... troche mnie te reguly przerazaja, ale mam nadzieje ze w rzeczywistosci to wyglada troche inaczej. Poza tym sa to kwakrowie z przedmiesc Filadelfii i wiekszosc dzieci tez bedzie z przedmiesc- oznacza to dzieci z dobrych i bogatych domow, ktorym niewiele do szczescia potrzeba, ktore i tak wiedza jak rozwiazywac konflikty....

Jak widac na razie wiecej widze minusow niz plusow. Zobaczymy jak to bedzie jak sie juz caly ten kram zacznie. Bedzie to na pewno niesamowity wglad w kulture kwakrow - aktywistow. Jest ona czescia ich tradycji praktykowanej od kilku pokolen- ciekawe do czego doszli w tym czasie.

Pierogi Night

2006-08-04T08:27:00.000+02:00

Dwa dni temu zorganizowalam u mnie w domu Pierogi Night (Ben poprosil zebym zrobila slawne polskie pierogi).

Zaserwowalam ruskie- chociaz toche dziwnie robi sie ruskie w takie upaly, my je raczej jemy zima... :)) Przepis na ruskie w USA: znalezc Ceso Fresco z Gwatemali i zmieszac z Wloska Ricotta - wydzie z tego cos podobnego do posolonego polskiego bialego sera.

tak czy siak mielismy super wieczor. Troche mi tutaj dziwnie bo moj obecny dom jest pelen indywidualistow, ktorzy gadaj ze soba 5 min, a potem rozchodza sie do swoich zadan. Malo tutaj polskiego zartowania, przepychania, opowiadania sobie nawzajem roznych rzeczy. No ale pierogarski wieczor byl super. Robilismy pierogi w trojke - Ja, Chip i Seven, a Cat siedziala i sobie z nami gadala. Zajelo nam to z 2h- przez dwie godziny sobie gadalismy , zartowalismy i opowiadalismy historie. Hurra!:)
Bylo bardzo, bardzo przyjemnie!!!!

... i strasznie upalnie. Dlatego po kolacji (kolo 23) pojechalysmy z Seven i wskoczylysmy do fontanny w srodku miasta (mojej iulubionej - z zolwiami i zabami sikajacymi woda). Bylo to wspaniale zakonczenie wieczoru w fontannie masa dzieci z rodzicami siedzacymi dookola na laweczkach, oraz mlodych i starych. Strasznie fajnie. Z dwojka dzieci poganialam sie i pochlapalam woda. Wspa-nia-le! A w dodatku fontanna jest noca podswietlana wiec wszystko to tworzylo niesamowity widok! Jeeeja.

Maly update

2006-07-27T04:34:00.000+02:00

Co u mnie? Nic szczegolnego. Pracuje sobie nad domem. Jestesm juz mistrzem z robienia naroznikow z masy gipsowej ( czy jak sie to cos nazywa po polsku). Poza tym panowie w sklepie z artykulami budowlanymi juz mnie poznaja- nawet przez telefon!:)) (Jestem ich little polish friend:)).

Troche chodze do Spiral Q.

Poza tym bardzo bardzo sie ciesze z powrotu Chucka, Pameli, Tima i Andrew do domu. Jest to moja prawdziwa tutejsza rodzina i mam mase zabawy z nimi.

Wiadomosc z ostatniej chwili - bylam na warsztatach sitodruku i zrobilam pierwszy druk ever!:))

Robie mnniej rzeczy (zgodnie z przykazaniem roznych osob co do mnnie pisaly pytajac sie co ja tak ganiam jak wariat!- no to juz nie ganiam:)).

Troche tesknie za Polskimi wakacjami, szczegolnie za splywem kajakowym oraz pupczanskimi polami noca letnia. No i za ludzmi - no ale to chyba niezmiernie oczywiste. Tak wiec bardzo sie ciesze na powrot i sciskanie wszystkich.

moj nowy dom

2006-07-23T17:41:00.000+02:00

Upaly

2006-07-18T19:04:00.000+02:00

Juz troche pisalam ze tutaj goraca, ale jest tak goraca ze warto poswiecic na to osobny wpis.

JEST STRRRAAASZNIE GORACA!!!

Wczesniej myslalam sobie ze w Polsce jest kiepsko bo 1/3 roku robi sie malo rzeczy bo jest za zimno, a oni w Filadelfii maja fajnie bo zimy sa ok. Tylko ze tutaj nic sie nie da robic w wakacje bo jest za goraco.

Powietrze mozna kroic na male kawaleczki. Slonce swieci bez przerwy. W nocy wcale nie jest chlodniej, roznica jest tylko taka ze sie czlowiek nie opala;)

Co kilka dni zdarza sie ze temperatura spada o kilka stopni i robi sie parno - jeeeja , jak parno! Strumyczki sie leja z przodu i tylu.

Wszedzie kroloje klimatyzacja (a w biedniejszych przybytkach wiatraki - wszedzie).

Jakos nie wiem dlaczego mnie to tak bulwersuje. Chyba dlatego bo sie tego nie spodziewalam. Jakos nigdy nikt nie mowil "Filadelfia = tropiki". A nalezy.

No i na koniec dorzuce tylko anegdotke ze Ben i Chip sa z Florydy i teraz co chwila przyjezdzaja do nas ich znajomi --- bo u siebie nie moga wytrzymac - tutaj jest chlodniej....

Polska...

2006-07-18T18:53:00.000+02:00

Danusia pyta czy slyszalam o zmianach w Polsce i o naszych wspanialych twinbrothers...
taaak slyszalam, wczesniej czytalam w miare regularnie gazety, ale teraz mam mniejszy dostep do internetu. Moze to z reszta i dobrze ze juz nie czytam;) Jeden moj kolega zyczyl mi nieczytania gazet, zebym napewno wrocila:)) Mysle ze az tak zle nie jest. No ale jak macie jakies ciekawe njusy albo cos sie ciekawego dzieje to piszcie, bo z gazetami bywa roznie.

Chcialam oglosic ze Polska jest slawna - Ben i Chip czytali w amerykanskich gazetach ze blizniacy rzadza Polska;)

Ja sobie polskie dyskusje funduje z Michalem i Ewa - co jakis czas sie wentylujemy i sobie wykrzykujemy co nam sie nie podoba, a potem wracamy do normy:)))

To tyle z co wiem o polsce i polskich wydarzeniach.

Brand New Home:)

2006-07-18T18:33:00.000+02:00

Ha ha!
Od trzech nocy mieszkam juz w moim docelowym domu (tym co jest w remoncie i co nie bylo sufitu u mnie w pokoju- nadal nie ma). Jako ze nie ma sufitu to na razie rzeczy trzymam w pokoju i mojego kolegi Chipa, a spie sobie na dachu, co okazuje sie byc najlepszym mozliwym wyjsciem -bo tutaj nawet noca temperatura nie spada i w domu jest sie na granicy umarcia z dusznosci, chyba ze ktos ma klima albo wiatrak- a ja nie mam:))

Dach jest niesamowity jeszcze pod jednym wzgledem - okazuje sie ze w Filadelfii sa jacys wariaccy wielbiciele fajerwerkow i przez cala noc mozna ogladac sobie fajererki. Wlasciwie to puszczaja je w dwoch miejscach- w nieregularnych odstepach czasu. Wiec sobie mysle ze to moze jakis kurs puszczania sztucznych ogni. Tak czy siak jest fajnie bo mozna sobie jesc kolacje i ogladac- cos wspanialego.

Poza tym, co mi sie strasznie podoba- cala ciepla woda w domu jest ogrzewana przez ogrzewacz sloneczny zainstalowany na dachu! Dziala to bardzo dobrze! Nawet w nocy jest jeszcze ciepla woda.

Pietro nizej- na 2 pietrze jest pokoj Seven oraz pokoj Ben (z jego pokoju mozna zajrzec do mnie do pokoju - bo jego nie ma podlogi:)). Ostatnio do wymienionych belek dosrubowywalismy nowe dechy dla wzmocnienia - wyglada bardzo profesjonalnie.
Nowe slowa:
washers nuts, bolts, sistering, joice

Pietro pierwsze- tutaj jest pokoj Chipa i Kath i moj przyszly pokoj. Oraz lazienka ktora ma na scianach mozajki wlasnej roboty Chipa, oraz na podlodze niedokonczona mozaike oraz ciepla wode z ogrzewacza:)) Pokoj Chipa jest strasznie ladny, pelen spokoju i slonca, ma troche ksiazek i wygodna kanape.

Parter- na parterze jest living room gdzie sa 4 wygodne fotele, oraz miliard roznych-innych-rzeczy jak stol bez blatu, narzedzia, rowery, szafki biurka, kubel z gipsem itp. Z tylu domu jest kuchnia ktora wyglada bardzo smiesznie a woda ze zlewu leje sie prosto do ogrodka i podlewa kwiatki (dlatego urzywamy tylko ekologicznych plynow). Bardziej z przodu jest pokoj gdzie spi Ben (on i Chip sa wlascicielami domu) - pelen gratow i roznych foteli. Z przodu domu jest zabudowana weranda gdzie unosi sie osobliwy zapach skladowanych tam smieci.... (w Filadelfii smieci sa zabierane raz w tygodniu...) oraz miliard rowerow (sie unosi...).

Osoby lewitujace miedzy pietrami: Beth (co przyjechala na 2 tyg ) oraz David (ktory wyglada jak bohater Coffe and Cigarettes ), no i ja. Sa jeszcze dwa psy (pies Seven i pies Kath) oraz iles kur co znosza jajka.

Powoli sie zadomawiam, chociaz to jest taki troche dziwny dom takich anarchistow-indywidualistow. Kazdy chodzi swoja droga i troche stara sobie nie wchodzic w parade. Ale sie powoli z nimi zaprzyjazniam. Sa to zdecydowanie bardzo ciekawe nowe doswiadczenia a propo wszystkich moich komun i komunitarian.

Atak Sloneczny i Plaaaza

2006-07-18T18:19:00.000+02:00

Siedze w Spiral Q i kozystam z wolnej chwili zeby cos-niecos napisac. Oprzec sie o fotel nie moge bo mnie plecy bola. W twarz mi goraco, nogi na noge zalozyc nie moge--- tak jest zjaralam sie na sloneczku.

Okazuje sie ze w Filadelfii Slonce nie swieci tylko atakuje ludzi!!!! Strzezcie sie wszyscy ktorzy chcecie tutaj przyjechac!

Bardzo by sie wam to podobalo - mam twarz zjarana na czerwonego buraka, plecy bola mnie tak ze w nocy musialam spac na brzuchu....

Dzisiaj w Village sie nade mna Melisa zlitowala i dala jakies kremiki do smarowania.

A wszystko sie zaczelo od niewinnego pomyslu pojechania na plaze....

....W niedziele zapakowalismy sie do samochodu: Ja, Ewa, Michal, Brian i Manuel i pojechalismy brum brum na plaze. Upal mial byc straszny i tak tez bylo.

Na plazy wspaniale - upal i ludzie i nadaktywny ratownik ktory gwizdal dokladnie za kazdym razem kiedy ktos przekroczyl wyznaczone kapielisko (szerokosci 50 m). Ale bylo napawde swietnie.

Z Brianem i Michalem opracowywalismy idealne skakanie w flale i doplywanie do nich do brzegu. I to chyba wlasnie wtedy wbilam sobie gwozdz to wlasnej trumny (siedzialam w wodzie jakies 2,5 godziny conajmniej!).

Klimat naszej wycieczki byl wybitnie polski (Manuel umie juz powiedziec "tak", "nie", oraz "kurwa"); no a Brian to mowi i mowi. Nawet pan na plazy kolo nas okazalo sie ze ma korzenie polskie i ze wlasnie tydzien temu wrocil z wycieczki po Polsce! W samochodzie dominowala polska ironia (bo tutaj w USA- nie wiem czy wszystim opowiadalam - ludzie nie wiedza co to ironia i jak cos mowisz ironicznie to patrza sie na ciebie jak glupka. Okazuje sie ze jak ktos traktuje ironie powaznie to naprwde wychodza z tego dziwne rzeczy... taaa).

No a poza tym to jest strasznie smieszne jak ludzie tutaj ze soba gadaja caly czas. Jak tankowalam na stacji w drodze powrotnej i nie bylo dla mnie jasne ze to pan powinien mnie obsluzyc, to mi wytlumaczyl ze tak jest w New Jersey, wypytal ze ja teraz jestestem w Filadelfii, dopytal sie jaki jest system tam, potem jaki jest system w Polsce, potem jeszcze troszke pogadal i sie pozegnalismy. A takie to zwykle tankowanie benzyny...

Spiral Q

2006-07-15T16:38:00.000+02:00

W czwartek znalazlam wicej czasu, zebralam sie w sobie i poszlam wreszcie do Spiral Q (czyli do miejsca gdzie pomagalam budowac wielkie kukly jak bylam tutaj rok temu). Bylo strasznie, strasznie przyjemnie. Czulam sie jakbym stamtad nie wychodzila- wszyscy ludzie na swoich miejscach. Jak tylko przyszlam natychmiast zaangazowali mnie w pomaganie przy warsztatach. I przypomnialam sobie jak ja to lubie robic.

0detchnelam z ulga. Pracowanie w Village jest Ok, ale jest tez mega frustrujace. Jak tam wszystko jest zdezorganizowane to glowa mala. Homer - czlowiek ktory wymysla programy dla nastolatkow i akurat porwadzi ten przy ktorym ja pomagalam jest naprawde niesamowity. Jak juz zacznie pracowac, to bardzo go podziwiam. Ale organizacja zero. Co oznacza ze przez tydzien spotkan zrobilismy mniej wiecej tyle pracy co by sie dalo zmiescic w dwoch dniach... Siedzac tam na zajeciach uczylam sie nowych sposobow jak radzic sobie z zalewajaca mnie irytacja.... - mysle ze mi szlo calkiem niezle...;)

W Spiral Q umowilam sie bede przychodzic 3 razy w tygodniu i bede pomagac przy warsztatach ktore sa robione dla odwiedzajacych grup. Yeah!:))

Ach tak - i historia. Okazalo sie ze jestem slawna w Spiral Q, bo kiedys napisalam im maila po tym jak robilam papaer machee w Polsce, i opisalam im ze zamiast maki z tapioki (ktorej oni urzywaja a o ktorej w Polsce nikt nie slyszal) mozna urzywac maki ziemniaczanej. -- Im sie ta historia strasznie podoba, bo oni urzywaja tapioki odkad kiedys robili zajecia w chinskiej (chyba) dzielnicy i nie bylo tam zwyklej maki. Potem odkryli ze tapiokowa dziala lepiej i tak juz zostalo. No a w Polsce wiadomo co sa- ziemniole:)) - no wiec to podobno wszystkim opowiadaja z zapalem. smieeeszne.

witaj nowy dniu- wiecej zdjec!

2006-07-15T16:27:00.000+02:00

to wszystko jest North Philly - dookola miejsca gdzie pracuje

pod gorke

2006-07-15T06:17:00.000+02:00

Ojejku. Dzisiaj cala technologia przeciwko mnie. Wiesc jeszcze nieoficjalna, ale niestety chyba zepsul mi sie dzisiaj komputer moj najukochanszy. Oznacza to dla mnie odwyk od niego, ale i ogromne utrudnienia. Moze, moze cos sie jeszcze da zrobic... No a przed chwila, chcialam zaladowac wiecej zdjec, a tutaj cos sie psuje na serwerze.

Traktuje to jako powazny znak, ze dzisiaj mam zakonczyc wieczor z ksiazka, a nie urzadzac sobie jakies internet-rajdy!;)

Tak wiec pozdrawiam smutno, trzymam kciuki za technologie nowego jutra jutro!

no a na dobraoc- zdjecie domu w ktorym dzisiaj spie:)) - czyli domu Chucka, Pameli i Daniela i Nancy, i Lukasa, i Tima, i Andrew, i Paula.

Pare zdjec na dobry come-back!

2006-07-15T05:55:00.000+02:00

Village of Art and Humanities

Philadelphia Gay and Lesbian Film Festival

2006-07-09T20:44:00.000+02:00

W czwartek razem z Talią i Allegrą poszłam na szkolenie dla wolontariuszy, którzy chcą pomagać przy festivalu (w zamian dostają darmowe bilety). Było to specjalne szkolenie, trwające 1,5 godziny dla.... przedzieraczy biletów. Tak jest! jestem zawodowym przedzieraczem! Wiem już wszystko- a przede wszystkim to, że jeśli czegoś nie rozumiem, mam problem albo wykracza poza moją wyobraźnię to mam się nie bać tylko lecieć do menagera ,który każdy problem rozwiąże w mig!;)

Przypomniał mi się festiwal filmowy Fundacji Helsińskiej, gdzie też, z Ewskiem, przedzierałyśmy bilety. Po pierwsze tutaj wszystko jest bardzo dokładnie liczone- pracujemy na 3godzinne zmiany. Jedna zmiana to jeden bilet. Można też zarabiać w inny sposób- dwie godziny roznoszenia programów = 1 bilet. Albo 1,5 godziny rozdawania ulotek przed koncertem Madonny = 1 bilet, albo 3 godziny sprzedawania biletów = 1 bilet. Wszystko można sobie dokładnie przekalkulować. To nie jest takie pospolite ruszenie ludzi, którzy chcą pomóc w dobrej sprawie. tutaj to jest biznes. Tylko że wolontariacki. Czy to dobrze czy to źle? Nie wiem.

Szkolenie naprawdę przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Przez 40 min koleś nam tłumaczył jak się przedzierał bilety, podawał konkretne przykładym odgrywał scenki. -- a na koniec powiedział że jak mamy jakiekolwiek wątpliwości na miejscu to natychmiast powinniśmy lecieć prosić o pomoc, bo nic dziwnego że nie wiemy.
Z jednej strony ja z Polski wybauszam oczy - o nas nikt tak tutaj nie dba. Mówią ci drzyj bilety, a potem masz się orientować- i myśle sobie co jest nie tak z tą Ameryką.
Z drugiej strony jest to bardzo przyjemne bo zachęca żeby próbować nowych rzeczy. Ludzie są tam aby ci pomóc, a ty nie masz obowiązku umieć wszystkiego na ziemi. I rzeczywiście - wolontariuszami są młodzi i starzy, biali, czarni i azjaci. Tworzy to bardzo otwartą i zachęcającą atmostferę. -- Więc myślę sobie, że może coś w tym jest!

Warto obejrzeć sobie repertuar festiwalu. W ciągu festiwalu pokazują 140filmów, których większość została wyprodukowana w USA w 2005 albo 2006 roku!!! Niesamowite jak wielka jest produkcja filmowa w Stanach, o której my nic nie wiemy. Niesamowite również jak wielka jest produkcja filmów o tematyce gejowskiej. Bardzo mnie to , może nie zaskoczyło, co raczej dało dużo do myślenia.

A jeśli chodzi o filmy w tych tematach to wczoraj widziałam film "Secon skin" (Hiszpania 1999r, reż Gerardo Vera) - bardzo dobry film o rozterkach i romansie. Nie widziałam jeszcze filmu gdzie tak ładnie i naturalnie pokazują miłość między dwoma mężczyznami. Który w dodatku nie ogranicza się do "szokowania gejostwem", tylko gdzie historia idzie znacznie głębiej. Polecam. Ja go tak zachwalam (chociaż oglądając go denerwowałam się na bohaterów), a ciekawe czy wam się będzie podobać.

Więcej do poczytania o festiwalu w Filadelfii na stronie festiwalowej:
http://www.phillyfests.com/piglff/templates/home.cfm

Pudzian's power

2006-07-09T20:28:00.000+02:00

Pudzianek obrasta w mięśnie i umiejętności!

Od piątku pomagam moim znajomym remontować dom, który kupili i który trzeba totalnie odnowić. Jak skończymy wymieniać belki w stropie i zrobimy sufit to mam zamiar się tam wprowadzić:) Dom ledwo stoi na nogach.
W piątek wycinaliśmy stare belki w suficie, mierzyliśmy i cieliśmy nowe. Odbyłam też wycieczkę do sklepu po długą listę specjjalistycznych zakupów. Miałam super zabawę z panem w sklepie- bo wszysktie słowa były dla mnie nowe i miałam je skrzętnie spisane na karteczce:)) Wykazałam się też darem przekonywania i pan specjalnie dla mnie wyszukał z zaplecza więcej bolts with extra washers and with nuts. (niech pozostanie dla was tajemnicą co to wszystko znaczy:)). Nosiłyśmy też z Kathy skrzynki cegieł z jakiegoś innego rozwalonego domu.

W sobotę okazało się że trzeba wyburzyć kawałek ściany i wymurować od nowa. Wczoraj więc zajmowałam się kuciem cegieł na plasterki (- jestem już profesjonalistką w tej dziedzinie, mogę zrobić wam cegłę dowolnych rozmiarów). A następnie wymurowałam kawał ściany.

Słowo na sobotę:
chisels

W niedzielę wolne od "obowiązków domowych". Aby oodpowiednio święcić niedzielę poszłam za radą Ewy i pomogłam się jej i Michałowi przenieść na Farragut Street (noszenie w dół i w górę pudeł). Atrakcją akcji było wiezienie Michała zrolowanego w bagażniku kombi trzymającego biurko żeby nie wypadło przez otwartą klapę. Wszystko udało się bardzo precyzyjnie! :))

Village of Arts and Humanities

2006-07-09T20:14:00.000+02:00

W czwartek wybrałam się do miejsca gdzie pracuje Brian : Village of Arts and Humanities. Jest to taki...eeee... dom kultury...nie wiem jak to nazwać. W północnej Filadelfii.
Będę im pomagać przy kilku projektach (organizują wakacyjne zajęcia dla nastolatków z okolicy). Będzie to dwa tygodnie pracy o poranku, co oznacza że będę musiała wstawać koło.... 7 rano!!! och. A potem rowerkiem na do North Philly:)

W pierwszym tygodniu będziemy robić komiks ze zdjęć który będzie historią tego miejsca.
W drugim tygodniu zaprojektujemy i wykonamy mural- czyli taką mozaikę gdzieś na murze tam w okolicy.

Strasznie mi się podoba to miejsce, które stworzyli na kilku ulicach dookoła siebie- fajna przestrzeń z kolorowymi mozajkami na ścianach i chodnikach, dziwnymi rzeźbami, mini altankami oraz ogródkami (osobno dla dzieci, a osobno dla starszych).

Strasznie spodobał mi się Homer, który jest szefem tego wszystkiego- pasjonat i wizjoner. Co to z iskrą w oku opowiada jakie kafelki właśnie kładzie z nastolatkami w łazience.

Nie maja niestety oficjalnej strony , ale można sobie obejrzeć kilka zdjęć i poczytać o nich tutaj:

http://www.pps.org/great_public_spaces/one?public_place_id=567&public_place_id=567

4th of July

2006-07-09T20:06:00.000+02:00

Oficjalny dzień Barbekju. W parku granie we frizbi, siatkę, granie na bębnach, zawody w nogę, rugby, rzucanie w lewo i w prawo fajerwerkami.

A najbardziej niesamowiete ze wszystkiego są świetliki które są grube i wielkie. O zmroku zaczynają latać 30cm nad trawnikami- wygląda to jak magiczny dywan z Harry Pottera. Coś nie-sa-mo-wi-te-go! Jeeeja!

Późniejszym wieczorem przedarliśmy się przez koncert na którym zgromadziły się tłumy (byłam dzielnym kierowcą– moja pierwsza przejażdżka samochodem po Philly!). Wdarliśmy się na dach Kirstiny i oglądaliśmy najdłuższe fajerwerki świata (wielbicielom fajerwerków mogę powiedzieć, że nawet najzajebistrze sztuczne ognie nudzą się po 20 min...taaaa).

Zdjęcia z wieczoru mamy bardzo ładne- zjarzyjcie sobie do fotoalbumu moich przyjaciół:

http://theytoday.myphotoalbum.com/view_album.php?set_albumName=album36

z Danielem

2006-04-07T00:08:00.000+02:00

zdjęcia

2006-04-07T00:06:00.000+02:00

2006-04-07T00:04:00.000+02:00

to ja

2006-04-06T23:56:00.000+02:00

3, 2, 1, START. Dzisiaj, po wernisażu w Luksferze, gdzie Świetlik wraz z innymi pokazywał swój warsztat.